iedp logo
iedp-index
94.183

People, Planet, Profit: maar niet zonder Plezier.

Wie ben je?
Vincent Tiel Groenestege (1960), getrouwd, vader van drie kinderen.

Wat doe je?
Ik werk als Accountmanager Plezier bij de Dienst Landelijk Gebied (DLG). DLG is een uitvoeringsorganisatie van het voormalige ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV). En sinds deze week: ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (EL&0I).

 
Hoe kom je aan de functietitel ‘accountmanager plezier’ of CFO? Wie heeft dit bedacht, waarom?
Die titel ‘accountmanager Plezier' (Chief  Fun Officer in het Engels), heb ik najaar 2009 bedacht, samen met een collega tijdens een vergadering. De verhalen over de crisis vlogen ons om de oren. Aan de top van onze organisatie was net een driekoppige directie aangesteld met de titels:  CEO, CFO en COO. Behalve de term CEO, wist ik de andere twee Engelse afkortingen niet direct te plaatsen. Toen zei ik half grappend tegen mijn collega; “Wat heeft onze organisatie in deze tijden van crisis nu echt nodig?” 10 minuten later was ik CFO: Chief Fun Officer cq Accountmanager Plezier. Dus ’t begon eigenlijk als een geintje, maar het had ook een serieuze ondertoon.

Kan je iets vertellen over die ‘ondertoon’…
Ik kom er steeds meer achter dat er weinig werkt zonder plezier. Of andersom gezegd: de werking van mensen (dat merk ik ook bij mijzelf) is vele malen groter als er plezier in het spel is. Dus daar probeer ik ook altijd achter te komen als ik met anderen werk. Wat maakt die ander blij? Waar zit zijn/haar passie en plezier? Maar ook, waar zit iemands overvloed? Of anders gezegd: wat is iemands talent? Iedereen is een geboren …….;vul maar in. Iedereen. Dat is volgens mij wat je talent is, waar je overvloed van hebt. En die overvloed is dat wat je kunt uitgeven aan de wereld. Als je mensen in hun overvloed ziet optreden is dat mooi om te zien. Dat gaat vaak gepaard met levensvreugde. Dat is voor mij plezier.

Hoe relateer je dit aan je eigen missie?
En voor mij is plezier ook gekoppeld aan duurzaamheid. Duurzaamheid wordt meestal samengevat in de termen People, Planet, Profit. Maar ik denk dat Plezier een zwaar onderschat aspect is in het bouwen aan een meer duurzame wereld. Je kan zeggen dat het begrip duurzaamheid, zoals het de afgelopen tientallen jaren is ingevuld in Europa, is gebaseerd op schuldmanagement. We doen als mensen slechte dingen, en we proberen slechte dingen minder slecht te laten zijn. Dus, als je even het voorbeeld van auto’s neemt: we gaan minder vies rijden en we gaan de auto minder gebruiken. Of een voorbeeld uit de wereld waarin ik werk: We leggen als samenleving een autosnelweg aan, of een vijfde landingsbaan op Schiphol. En dat compenseren we dan met groen. Dat soort compensatiemaatregelen uitvoeren doen we als Dienst Landelijk Gebied vrij veel.
 
Dus dat wat slecht is, proberen we minder slecht laten zijn. Als je de film ‘the Inconvenient Truth’, een film die me opnieuw de ogen heeft geopend, is de kern van de boodschap die Al Gore afgeeft: ‘we zijn met teveel mensen op deze wereld’. Of als je het omdraait. ‘Je had eigenlijk beter niet geboren kunnen worden’. Ik heb drie kinderen op de wereld gezet. In die context zijn dat drie vervuilers. ‘Dat had ik beter niet kunnen doen’; denk je dan. Mijn kinderen mogen er in die filosofie dus eigenlijk niet voluit zijn. Als vader is dat niet echt een lekker beeld. Schuldgevoel kan als startenergie prima werken, maar duurzaamheid is iets waar een lange adem voor nodig is. En die lange adem hou je volgens mij niet vol met schuld als basis.

Kan dat dan anders?
Het duurzaamheidsconcept Cradle to Cradle draait dat om. Daarom ben ik ook zo gegrepen door dat concept. Zoals ik het opvat zegt de filosofie van Cradle to Cradle: je mag er zijn, je bent welkom. En, groei is goed. Maar een belangrijke vraag is wel: wat laat je groeien? Cradle to Cradle gaat over het herontwerpen van zaken. Dus niet, in het voorbeeld van een auto: hoe maak je een auto die minder slecht is voor het milieu, maar hoe kunnen we een auto ontwerpen die bijdraagt aan het milieu. In mijn woorden: ‘een auto waar het milieu blijer van wordt!’. In het concept van Cradle to Cradle bouw je dan een auto die volledig is gemaakt uit gerecycled materiaal en die rijdt op zonne-energie. In de auto zit een filter gebouwd, zodat de lucht die de auto uit komt schoner is dan de lucht die erin komt. Dus hoe meer je rijdt, hoe beter het is voor het milieu. Daar zou je bijna een blije rijder van worden! Dus het uitgangspunt is de vraag: hoe kan je waarde toevoegen?
 
Of een voorbeeld uit de architectuur: hoe kunnen we huizen en kantoren bouwen die minder energie verbruiken en minder CO2 uitstoten of CO2-neutraal zijn, maar hoe kunnen we gebouwen neerzetten die functioneren als bomen? Dus gebouwen die meer zuurstof produceren dan ze gebruiken en water zuiveren. Daaraan meewerken is uitdagender vind ik, en het levert meer plezier op dan dingen minder slecht maken. Cradle to Cradle doet een appèl op creativiteit en plezier en roept bij mij en anderen daarom zoveel enthousiasme op. En het is positief. Je kunt echt een bijdrage leveren.
 
Hoe reageert je omgeving op de ‘accountmanager plezier’?
Dat is heel verschillend. Meestal krijg verbaasde gezichten die daarna, als ik het verhaal erachter heb mogen vertellen, omslaan in enthousiasme. Zo zat ik dit voorjaar bij een advocatenkantoor in Amsterdam voor een kennismakingsgesprek n.a.v. het boekje ‘Cradle to Cradle als inspiratiebron voor gebiedsontwikkeling’, dat ik samen met een klein groepje mensen heb geschreven. Tijdens het gesprek wisselden we kaartjes uit. Een beleefdheidsritueel. Vaak steek je zo’n kaartje ongezien in je borstzak, maar omdat we met zijn vijven aan tafel zaten en we een korte kennismakingsronde maakten, bleven de kaartjes even op tafel liggen. Toen één van de advocaten die aan het gesprek meedeed mijn kaartje echt begon te bekijken, hoorde ik ‘m eerst zachtjes grinniken en daarna ging zijn gezicht onmiddellijk weer in de plooi.
 
Toen ik me mocht voorstellen, vroeg hij heel droog: 'meneer Tiel Groenestege, kunt u iets meer vertellen over de inhoud van uw portefeuille?' Ik moest toen ook even lachen om zijn ‘keurig-in-de-plooi-gezicht’ waarmee hij de vraag stelde. Maar het leuke was dat het gesprek door deze vraag kwam op waar je passie zit, en waar je blij van wordt. Daardoor kon ik de tegenvraag aan de advocaat stellen: ‘En waar zit voor jou dan plezier in je werk? Wat zijn de dingen waar jij warm voor loopt? Het werd een goed en geanimeerd gesprek. Eind van het liedje was dat we met dit kantoor nu samenwerken bij de totstandkoming van ons 2e boek over C2C in gebiedsontwikkeling.

Iedereen positief dus?
Ik krijg ook vooroordelen over me heen: 'Hé Vincent werk je bij de feestcommissie? Is het altijd lang leve de lol bij jou?’ En,...(achter mijn rug om); 'wat die Tiel Groenestege doet, heeft dat eigenlijk nog wel met ons primaire proces te maken?' Maar goed, die vooroordelen zeggen meer over de ander dan over mij. Op het moment dat anderen me toestaan te vertellen wat het voor mij betekent merk je dat het anderen raakt. Dat worden dan meestal mooie gesprekken en mensen worden enthousiast.
 
Wat is de relatie tussen je functietitel en je missie, je doel, je thema?
Plezier is een zwaar onderschat aspect in het werken aan een meer duurzame wereld. Werken aan People, Planet, Profit zonder die vierde P van Plezier is volgens mij als trekken aan een dood paard.

Welke rol speelt plezier in je leven? Wat zegt dit over jou?
Ik ben gek van voetballen. En ik ben erachter gekomen dat ik het meeste plezier heb als ik werk zoals ik voetbal. Openingen maken vind ik het mooiste wat er is in voetbal. Met één beweging of een pass opeens een veld helemaal open leggen. Nieuwe ruimtes creëren. Dus ik ben ook een grotere fan van Cruijff en Messi dan van Ronaldo. Ik ben erachter gekomen dat ik dat het leukst vind, en dat ik dat ook bijna automatisch doe. Dus dan doe ik iets wat mijn talent is en me bijna moeiteloos afgaat. Dat levert veel plezier, veel levensvreugde op. En dat wens ik iedereen toe. Ik moet ook vaak denken aan het verhaal uit de Bijbel over de vader met de drie zonen. Die drie zonen hebben alle drie talenten. Er is een zoon met vijf talenten, een met drie talenten en een zoon met één talent.
 
De vader gaat op reis en geeft de zoons de opdracht om het hun talenten aan het werk te gaan. Als ie terugkomt heeft de zoon met vijf talenten er vijf bij verdiend en de zoon met drie talenten, drie. De zoon met één talent neemt zijn vader mee naar het lapje grond waar hij zijn talent begraven heeft. Het talent dat hij heeft gekregen geeft hij terug aan zijn vader. Die is zwaar teleurgesteld. De zoon had zijn talent begraven omdat hij bang was om zijn talent kwijt te raken en te verspillen. Ik lees in het verhaal dat het juist de bedoeling is je talent te leren kennen en dat talent, die overvloed die je hebt gekregen, in te zetten in deze wereld. Maar door allerlei soorten redenen zijn we soms bang, of bang gemaakt om dat talent werkelijk te laten zien.

Wat merk je in de dagelijkse praktijk? Breng je plezier in als filosofie, en wat brengt het je?
Sinds ik voluit ben gegaan voor de titel ‘ accountmanager Plezier’ overkomen me allerlei mooie dingen. Maar misschien ben ik wel preciezer als ik zeg dat ik meer oog heb gekregen voor het plezier om me heen en de rijkdom die dat oplevert door het bewust hanteren van deze titel. Feitelijk is er dus niet eens zo heel veel veranderd, maar mijn blik is anders geworden. En het werkt ook andersom. Doordat ik anders kijk en dit steeds voller durf in te zetten word ik daar ook door mensen op aangesproken. En dat zit ‘m in kleine dagelijkse dingen. Ik ben net jarig geweest. Van een collega heb ik een heel olijk speelgoedbloemetje gekregen met een zonnecel. Gewoon een geintje. Het bloemetje gaat met zijn kopje schudden als er licht opvalt.
 
Gisteren belde Anne, een andere collega. Sinds een paar weken is ontdekt dat ze kanker heeft. ‘Ik bel je met een beetje rare vraag’, begon ze. ‘Overmorgen word ik geopereerd, mag ik het bloemetje meenemen dat op jouw bureau staat? Ik ken Anne niet eens zo goed. Ik was verbouwereerd en ontroerd door haar onverwachte telefoontje, daardoor vielen er een paar seconden stilte, die zij opvulde met de zin: ’Ik vind het namelijk zo’n geinig ding, en ik denk dat het me kan opvrolijken’. Zo’n telefoontje is toch een kado om vrolijk van te worden?
 
Welke rol dicht je plezier toe als je kijkt naar onze samenleving, het nu en de toekomst?
Dan kom ik toch weer op mijn verhaal over Cradle to Cradle en de P van Plezier als aanvulling op People, Planet, Profit. Dat is voor mij een belangrijke inspiratiebron is om iets te doen om de wereld mooier te maken.

Wat betekent Iedereen Elke Dag Plezier voor jou?
Dat ik iedereen gun zijn talent te kennen en die overvloed met vreugde aan de wereld te geven. Dat levert volgens mij Elke Dag Plezier voor jezelf en daarmee voor anderen. En om erachter te komen wat je talent is, hoef je geen grootse zoektocht te organiseren volgens mij. Hoe harder ikzelf zocht, hoe meer ik er vanaf raakte. Ik kwam erachter dat stil worden en naar mezelf te luisteren eigenlijk het belangrijkste was daarvoor. Ik gun iedereen die momenten van stilte. Ook mezelf, want in de hectiek van alledag wil ik die momenten zelf ook nog weleens vergeten.

Plezier is …
…als je blij als een kind de dingen mag doen en geven, die je van nature graag doet.

 


<< terug
 

Spreuk van de dag

Experience is something you don't get until just after you need it.


Geweldig leuk initiatief:

Gewoon: plezier! Zou het een serie kunnen worden?


42 minuten pure inspiratie van een van de zeer gewaardeerde adviseurs van Iedereen Elke Dag Plezier: Paul de Blot. Indrukwekkend!


Een heel duidelijke boodschap :-)

DO try this at home!

Status nieuwe aciviteit discussieplatform

walter teeffelen Gouden zondagen, 16 essays over Geluk. Auteur Daniel Gould, vertaling Walter van Teeffelen >>>

WerkPlanet Carrière inspiratie Ben jij Happy @ Work? Een paar tips voor een positieve instelling! >>>

Thijs Reep Gezocht: Kleine aardigheden >>>